Πολλές φορές, ειδικά τη σημερινή εποχή, ακούμε για ασθένειες, παθήσεις, αυτοάνοσα νοσήματα που συνεχώς αυξάνονται προσβάλλοντας ολοένα και περισσότερους και νεότερους ανθρώπους. Και αντίστοιχα, διαβάζουμε όλο και πιο συχνά για θεραπείες ή για διάφορες τεχνικές προλήψεις και αυτοθεραπείας. Πόσες φορές δεν έχεις ακούσει ή διαβάσει κι εσύ στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για "πέντε συν ένας τρόπους αντιμετώπισης της κατάληψης" ή κάποιου άλλου ψυχικού ή σωματικού νοσήματος; Πώς τελικά μπορούμε οι άνθρωποι να θεραπευτούμε; Μήπως τελικά δεν έχουμε τη δυνατότητα για κάτι τέτοιο; Μήπως η θεραπεία ή ίσως η ασθένεια είναι ψευδαίσθηση;

 

Το μυθιστόρημα αυτό, ένα από τα πιο ποιοτικά δείγματα ιαπωνικής λογοτεχνικής παραγωγής, συνδυάζει περίτεχνα τις ιστορίες πέντε διαφορετικών ανθρώπων που μένουν στην ίδια νεόδμητη πολυκατοικία. 

Ένας άλλοτε άριστος μαθητής που πλέον αδυνατεί να καταλάβει τη δραματική μείωση των βαθμών του 

 Μια νεαρή μητέρα, άλλοτε εξαιρετική πωλήτρια ρούχων, που νιώθει μόνη ή καλύτερα πνιγμένη από την αναγκαστική παρέα με άλλες μητέρες 

 Μια διοργανώτρια γάμων με υπερκόπωση που ψάχνει να βρει τον έρωτα και τον εαυτό της κατά τη διάρκεια της αναρρωτικής αδείας της

 Ένας ακόμη νεαρός μαθητής που επικαλείται έναν ψευδή τραυματισμό στο πόδι για να αποφύγει τη συμμετοχή του σε έναν αγώνα δρόμου 

 Ένας αρχισυντάκτης περιοδικού που καταλαβαίνει ότι γερνάει και αλλάζει 

 

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι εξομολογούνται τα προβλήματα και τους προβληματισμούς τους σε ένα ομοίωμα ιπποπόταμου που φέρεται να έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Πιστεύουν στον μύθο ή στις δυνάμεις τους; Και στα δύο! Η πίστη τους στον μύθο τους ωθεί να κοιτάξουν κατάματα τις βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων τους και να εντοπίσουν εύστοχα τη λύση, χωρίς παραίτηση ή μιζέρια.

 Ένα βιβλίο σε απλή και μεστή γλώσσα, με απόλυτα κατανοητά νοήματα για πολύπλοκα ψυχολογικά και κοινωνικά ζητήματα που (σχεδόν ) όλους και όλες μας έχουν απασχολήσει. 

 Βασικό δίδαγμα: Πρέπει να κοιτάζουμε τα προβλήματα μας κατάματα όσο κι αν αυτό μας δυσαρεστεί ή μας φοβίζει. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να τα αντιμετωπίσουμε. 

 Και φυσικά, πρέπει να βάζουμε όρια στους άλλους, αλλά και στον εαυτό μας. Να τολμάμε στις δυσκολίες, αλλά να γνωρίζουμε και πότε πρέπει να επιλέξουμε την ξεκούραση ή την απόσυρση, να κάνουμε ειλικρινείς φιλίες, να φροντίζουμε το μυαλό και το σώμα μας, να προσπαθούμε για το καλύτερο παρά τις δυσκολίες.

Τόσα απλά και ταυτόχρονα τόσο σημαντικά διδάγματα που κάπως έχουμε ξεχάσει στις μέρες μας.

Ένα μειονέκτημα ήταν οι κατακερματισμένες παράγραφοι του κειμένου. Θεωρώ ότι έπρεπε να είναι μεγαλύτερες σε έκταση. Ωστόσο, είναι ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα που συνιστώνται ανεπιφύλακτα!